1-از لحاظ تحلیلی ، رابطه و نسبت عاملیت و ساخت ، رابطه و نسبت مشروط سازی عاملان به وسیله ساخت ها ، و بسط و پرورش ساخت ها به وسیله عاملان در حال کنش متقابل است . و این دو نوع رابطه در طول زمان جایگزین یکدیگر می شوند ( پارکر ص 122).

2-دفاع از ارزش و اعتبار و علمی بودن جامعه شناسی کلان و در مقابله با فرد باوری روش شناختی ( پارکر ص122).

3-اگر افراد صرفاً میانجی الزام ها باشند ، در این صورت پس از این که کنش ( و حتی زندگی ) عاملان پایان می یابد ، اثر گذاشتن بر آینده هم ناممکن می شود(پارکر ص123).

4-نظام های اجتماعی ضرورتاً باید عمق تاریخی داشته باشند . اگر ما بپذیریم که گذشته ، مستقل از عاملیت افراد خاص ، در حال حاضر بر ما الزام و فشار وارد می کند ، آنگاه مفاهیم جامعه شناسی کلان ضروری خواهند بود  (پارکر ص123).

5-انسان ها به نحوی اجتناب ناپذیر به « عاملان اولیه » صاحبان منافع برخی جمع ها مبدل می شوند زیرا آنها باید از طریق نظام های قشربندی مادی با جهان رابطه برقرار کنند ( پارکر ص123).